|
چقدر خوب است که ما تاریخ خودمان را خودمان بنویسیم. حال دیگران هر قضاوتی راجع به ما دارند، داشته باشند. ولی نگارش تاریخ به دست خودمان وظیفه ماست. البته این که می گویم تاریخ خودمان را خودمان بنویسیم الزاما به معنی نگارش رسمی تاریخ نیست.
***************************************************** دغدغه اصلی من در حال حاضر در واقع فعالیت در راستای ترسیمی از تاریخ 30 ساله انقلاب است. چراکه برای نگارش این تاریخ 30 ساله، تقریبا هیچ مجموعه ای از نیروهای انقلابی آستین بالا نزده اند. متاسفانه آن نگاه به تعبیر من معیوب یا بیمار که بالاخره باید بر یک واقعه چند سال بگذرد، بعد یک نسل دیگر بیاید و در مورد آن بنویسد؛ در بخش هایی از موسسات و جمع های پژوهشی جامعه ما حاکم شده است وجالب اینکه آنهایی هم که بعد از 50 سال می خواهند بنویسند، باز هم با تکیه بر اسناد و نوشته های دوران زمان خود واقعه، می نویسند. به همین خاطر معتقد هستم، باید بر روی تاریخ 30 ساله انقلاب کار کنیم و در موردش بنویسیم. در حال حاضر نیز بنده و بعضی دیر از دوستان، مشغول پرداختن به این دغدغه هستیم و در همین راستا یک نشست هفتگی را هم ترتیب داده ایم که یکشنبه هر هفته در پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی دایر است که در آن این بحث را پیگیری می شود. البته باید گفت که راجع به وقایع جنگ 8ساله کارهایی از این نوع انجام شده است اما در رابطه با خود تاریخ 30 ساله انقلاب اینطور نبوده است. اگر ما این تاریخ 30 ساله را خوب بازبینی کنیم و با آن خوب آشنا بشویم، بسیاری از افت و خیزها و بحران هایی که در روح و روان بعضی از دوستان می افتد، مثل اینکه یک شخصیتی در یک برهه زمانی دچار تحول در دیدگاه هایش می شود یا از بین نیرو های انقلاب فاصله می گیرد و به طور کلی افت و خیز هایی که پیش می آید، به ما صبر بیشتری می دهد. بنابراین کاری که الان مشغول آن هستم همین بحث هست. البته در رابطه با ضرورت پرداختن به تاریخ 30 ساله انقلاب، علاوه بر آنچه که عرض کردم، نکته دیگر این است که خود ما تاریخ خودمان را بنویسیم نه کسان دیگری که از زاویه نگاه خودشان به انقلاب می نگرند. منظورم از دیگران را نیز اینگونه توضیح دهم که به هر حال در تاریخ، 11 یا 12 جریان تاریخ نگاری شناسایی شده اند. از این 11 جریان تاریخ نگاری، 1 و یا نهایتا 2 جریان هستند که به انقلاب تعلق خاطر دارند و نزدیک به نیروهای انقلاب اند و بقیه از موضع انتقاد و رد، در حال نگارش تاریخ انقلاب هستند که بنده از نزدیک شاهد تلاش آنها برای ثبت تاریخ انقلاب با قرائت خودشان هستم. اما متاسفانه نیروهای انقلابی برای این مسئله هنوز فعالیت چندانی انجام نداده اند. و چقدر خوب است که ما تاریخ خودمان را خودمان بنویسیم. حال دیگران هر قضاوتی راجع به ما دارند، داشته باشند. ولی نگارش تاریخ به دست خودمان وظیفه ماست. البته این که می گویم تاریخ خودمان را خودمان بنویسیم الزاما به معنی نگارش رسمی تاریخ نیست، بلکه بحث اصلی نوع نگاهی است که ما به تاریخ 30 ساله انقلاب باید داشته باشیم. توضیح: یعقوب توکلی در سال 1346 در شهر آمل متولد شد. او پس از گذراندن دوران دانش آموزی، کارشناسی خود را در رشته علوم سياسي و کارشناسی ارشد را در رشته روابط بين الملل گرفت. توکلی علاوه براین از تحصیلات حوزوی نیز برخوردار است و تا سطح چهارم پیش رفته است. او هم اکنون رئیس گروه مطالعات تاریخ وزارت آموزش پرورش است. توکلی پیش از مسولیت های از قبیل مدير گروه تاريخ تمدن پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامي، مدير گروه ارشاد و تبليغ مركز پژوهش هاي مجلس و سردبيری نشريه زمانه را تجربه کرده است. از تالیفان او می توان به آثاری همچون اسلام گرايي در مصر، خاطرات جهانگير تفضلي، خاطرات علي اميني و سبك شناسي تاريخ نگاري و نظريه انقلاب و تروريسم اشاره کرد. وی در حال حاضر کتاب "جنبش دانش آموزی در ایران" را که قرار است توسط اتحادیه انجمن های اسلامی منتشر شود، در نوبت چاپ دارد.
|
