|
در بالاترین نقطه جلدش نوشته: avalin va tanhatarin nashriye tanze honar va adabe paydari. پایین تر با خط درشت و با فونت "تبسم" نوشته است:"خمپاره"، پایین تر هم همان جمله بالایی را این بار به فارسی: اولین و تنهاترین نشریه طنز هنر و ادب پایداری.
********************************************* (( داخل میدان مین پای دو تا از بچهها با هم قطع شده بود. داشتند به شوخی دعوا میکردند که
- پای منو بده، پای خودتو بردار! - مراقب باش پات با پای من قاطی نشه ! )) این نمونهای است از خاطرات جبهه، خاطراتی که در موردشان زیاد شنیدهایم و خواندهایم. در این خاطرات خیلی چیزها را میشود دریافت، از آن جمله حال و هوا و احوالات آدمهای جبهه. و جنگ مثل سکه است. یک رویش زخم و درد و سختی است، روی دیگرش هم طنز است و شوخی. طنزی که وقتی آدم در دریای مشکلات غوطهور است و هزار گره در کارش افتاده، گرهگشا میشود و روحیه را بالا میبرد. طنز جبهههای ما هم از همین جنس بود، طنزی گره خورده با اخلاق. *** در بالاترین نقطه جلدش نوشته: avalin va tanhatarin nashriye tanze honar va adabe paydari. پایین تر با خط درشت و با فونت "تبسم" نوشته است:"خمپاره"، پایین تر هم همان جمله بالایی را این بار به فارسی: اولین و تنهاترین نشریه طنز هنر و ادب پایداری. بعد هم شماره و تاریخ چاپ و قیمت. عکس یک رزمنده هم روی صفحه خودنمایی میکند. "خمپاره"ای ها در صفحات اول هر شماره خودشان را اینطور معرفی میکنند: خمپاره به هیچ حزب، گروه، سازمان و بنیادی وابسته نیست، حتی شما دوست عزیز! این ... ـُمین خمپاره است، اگر عمل نکرد بیخیال. خمپاره گرچه طنز است، اما در مورد تنهاترین بودن، جدی بگیریدش. در طی این سالها گرچه در حوزه کتاب، سینما، تلویزیون و دیگر رسانهها به ندرت کارهای موفق طنز در حوزه دفاع مقدس انجام شده، اما در میان نشریات، خمپاره اولین است. در مورد نشریات تخصصی باید گفت معمولا این نوع نشریات از همان اول تکلیفشان را با مخاطب عام روشن کردهاند و فکر جذب این طیف وسیع از مخاطب را از سرشان بیرون کردهاند. اما در مورد خمپاره، گرچه حوزه کاری پرداختن به طنز در ادبیات پایداری است و به نوعی تخصصی در تخصصی است! اما در عین حال برای مخاطب عام هم جذاب است که این هم برمیگردد به خاصیت طنز. این جذابیت را میشود در تیراژ بالای نشریه هم دید. در طی این چند شماره تیراژ نشریه بین 40 تا 100 هزار نسخه بوده است که البته احتمالا بخش قابل توجهی از این تعداد سهم ارگانهای ذیربط است. خمپاره کارش را خوب و البته در بعضی موارد عجیب شروع کرده. اولین چیزی توجه را جلب میکند، قطع عجیب نشریه است:10 در 17 سانتیمتر. چه بسا شما هم مثل من وقتی اولین بار خمپاره دستتان بگیرید فکر کنید که یک تقویم جیبی است! این قطع و تعداد صفحات (حدود 60 صفحه) و علاوه بر آن انتشار فصلی نشریه، باعث میشود که حجم مطالب کم باشد. این را میشود گذاشت پای اولین و تنهاترین! بودن. این را هم تحمل میکنیم به امید اینکه مسئولان بعد از مدتی بتوانند هم کیفیت مطالب را بالاتر ببرند و هم حجمش را، آنقدر که بتوانند ماهانه چاپش کنند. عناوین صفحات را مرتبط با فضای جبهه و جنگ انتخاب کردهاند و خوب هم انتخاب کردهاند: - ترکش اول: این جا همانجایی است که معمولا در نشریات به آن سرمقاله، سخن اول و... میگویند. حرف اول و آخر را همینجا میزنند. - دیدهبان: رصدخانه خاطرات جبههایها - سنگر: جایی برای گپ و گفت در مورد طنز جبهه - خشاب کتاب: کتابخانه طنز جبهه - گرای 360: داستان طنز جبهه - کمیک استریپ: کمیک سریالی "سرباز ظیفه شناس" قسمت سوم رسید! - و اما...: اینجا را گذاشتهاند برای خارجیها،نگاهی به ادبیات پایداری جاهای دیگر دنیا مثل فلسطین، عراق، افغانستان و... - نیازمندیها: در مورد این توضیحی نمیدهم، ولی چند نمونهاش را بخوانید تا خودتان دستگیرتان شود اینجا چه خبر است... بدینوسیله از خواهران بازدید کننده خواهشمندیم احترما جورابهای خود را پوشیده و به ما از طرق دیگری احترام بگذارند. با تشکر/خاک مناطق عملیاتی جیانگ پونگ معراج/ تولید کننده انواع چفبه، سربند یازهرا و پلاک درجه یک چینی/با خرید یک بسته ویژه یک کیسه خاک شلمچه اوریجینال اشانتیون بگیرید. - پیک: جایی برای چاپ نظرات خوانندگان خمپاره که با پیامک، ایمیل و یا کامنت ابراز نظر کردهاند - معبر: ادبیات معبر حالت جدیتری نسبت به بقیه صفحات دارد. اینجا میتوانید شعر و یادداشتهایی را پیرامون دفاع مقدس بخوانید - نقطهی رهایی: نوشتههای این صفحه معمولا در مورد خود نشریه و اتفاقات تازه و حاشیههای نشریه است. *** "خمپاره"ایها اولین شمارهشان را فروردین 87 منتشر کردند و دومی را فروردین88. خمپاره در سه شماره اول سه سردبیر داشت. سردبیری شماره اول به عهده عبدالرزاق یارمحمدی بود. شماره دوم با فاصله یک ساله به سردبیری عبدالحمید رسولی و شماره سه هم زیر نظر شورای سردبیری منتشر شده است. نشریه وابسته به موسسه علمی فرهنگی آوینی است و نکته مهم اینکه "خمپاره" در قزوین منتشر میشود(قابل توجه آنهایی که میگویند در شهرستان نمیشود کار کرد، که البته واقعا هم نمیشود!). "خمپاره" را هر جایی نمیفرستند! نشریه را فقط میتوانید از نمایندگیهای آن که البته خیلی محدودند بخرید یا اینکه مشترک نشریه شوید. برای اشتراک هم میتوانید به سایت نشریه(khompare.com) بروید یا با این شماره تلفن تماس بگیرید: 02812245256 این هم شمارهای برای پیامک یه خمپاره:09355779596
|
